Bir Yıl Boyunca 50.000 Fotoğrafımı AI'ya Temizletmek. İşte Olanlar.

Mayıs 2025'te beni hasta hisseten bir sayıyla başladı: kitaplığımda 52.847 fotoğraf. On iki yıllık kaydırma, ekran görüntüsü, yemek karesi, konferans yakası, üç düğün, iki ayrılık, bir denizaşırı taşınma, şimdi 9 yaşında olan bir köpek. Hiç bakmadığım 87 GB anım vardı.

Farklı bir şey denemeye karar verdim. On yıldır yaptığım şeyi — "bu hafta sonu fotoğraflarımı toplayacağım" diye yemin etmek ve sonra yapmamak — tekrarlamak yerine, AI'ya tüm kontrolü verdim. Bir yıl boyunca AI fotoğraf temizleyicisinin önerilerine bıraktım ve son kararı ben verdim. Olanlar şöyle.

Sayılar, hatalar, sürprizler. Silmeye az kalan ama önemli çıkan fotoğraflar. Silip de hiç özlemediklerim. Ve sürekli geri döndüğüm soru: AI beni kendimden daha iyi tanıyorsa, ona güvenmekle bir şey mi kaybettim?

Önerilen okuma: Oyunlaştırma Fotoğraf Temizliğini Nasıl Alışkanlığa Dönüştürür

📊 Başlangıç Noktası (Mayıs 2025)

AI ilk gün kitaplığım hakkında bana şunu söyledi:

• 52.847 fotoğraf + 3.201 video
• iPhone'da 87 GB kullanılmış (256 GB'den)
• 11.418 çoğaltma veya yakın çoğaltma (%21,6)
• 4.832 bulanık kare (%9,1)
• 9.201 ekran görüntüsü (%17,4)
• 2.847 fişlerin ve belgelerin fotoğrafı (%5,4)
• En eski fotoğraf: Mart 2013
• En çok fotoğrafı çekilen kişi: ben (iç çekiş)
• En çok fotoğrafı çekilen nesne: köpeğim
• Tek günlük en yüksek sayı: 412 fotoğraf (bir düğün, Haziran 2018)

En çok vuran sayı: 11.418 çoğaltma. On bir bin fotoğraf aynı şeyin iki kez. Ya da dört kez. Ya da on iki kez. Yunanistan'daki belli bir gün batımının 17 versiyonunu çekmişim. On yedi. Aynı gün batımının.

📅 1. Ay: Kolay Galibiyetler

İlk ay neredeyse fazla kolaydı. AI bariz temizlik adaylarını yüzeye çıkardı ve ben televizyon izlerken onları yakıp geçtim:

• 1. Hafta: 6.200 çoğaltma silindi. 4,1 GB boşaldı.
• 2. Hafta: 3.800 bulanık fotoğraf silindi. 1,8 GB boşaldı.
• 3. Hafta: 8.400 ekran görüntüsü incelendi; 7.100'ü silindi.
• 4. Hafta: 2.400 fiş/belge fotoğrafı. ~200'ü tutuldu, gerisi silindi.

1. Ayın sonu: kalan 33.447 fotoğraf. 19.400 silme. 14,7 GB boşaldı. Toplamda belki 4 saat harcamıştım, 5 dakikalık kaydırma oturumlarında, çoğunlukla tuvalette ya da süpermarket sırasında.

Beni şaşırtan şey: sildiğim tek bir fotoğrafı bile hatırlayamadım. Hiçbirini. On yıl boyunca taşıdığım "ya özlersem" kaygısı, görünüşe göre çoğunlukla teatraldı.

🎯 2-3. Ay: İşler Tuhaflaştı

Kolay galibiyetler bitmişti. Şimdi AI bana daha zor vakaları göstermeye başladı. Deneyin ilginçleştiği yer burası.

47 özdeş selfie problemi. AI Temmuz 2017'deki aynı sabahtan benim 47 fotoğrafımı gruplandırdı. Aynı ışık, aynı gömlek, aynı banyo aynası. "En iyiyi" tutmayı önerdi. Hepsini tek tek tıkladım. Neden çektiğimi hatırlamadığımı fark ettim. Fotoğraflara daha doğal gülümsemeyi öğrenmeye çalıştığım bir dönemdendi. (Olmadı.) 2'sini tuttum. 45'ini sildim.

Yemek fotoğrafçılığı dönemi. 2.800 tabak fotoğrafı. AI bunları konuma, restorana, hatta yemek rengine göre gruplandırdı. Restoran restoran ilerledim. %90'ının unutulur olduğunu gördüm. Ama silmeye kalktığım bir klasör vardı, annemin mutfağı. 312 fotoğraf. Bakarken, üç yıl boyunca aynı masa örtüsünü kullandığını fark ettim. Mutfak penceresinden gelen ışık mevsimlere göre değişiyordu. 312'sinin hepsini tuttum.

Ekran görüntüsü mezarlığı. Çoğu ekran görüntüsü bariz silinecek tipindeydi (mem'ler, tweetler, web sayfaları). Ama AI 89 ekran görüntüsü buldu; adresler, telefon numaraları, tarif malzemeleri — "sonra" lazım olur diye çektiklerim. Bazı "sonra"lar üç yıl önceydi. Hâlâ önemli olan 12 tanesini tuttum.

⚠️ 6. Ay: Önemli Bir Şeyi Az Daha Kaybediyordum

Kasım 2025'te az kalsın gerçek bir hata yapacaktım. AI "düşük kalite, muhtemelen çoğaltma" olarak etiketlediği bir klasörü işaretledi: 2014'ten 184 fotoğraf, çoğu bulanık, çoğu kötü kompozisyonlu.

Toplu silmek üzereydim. Bir şey beni durdurdu. Kaydırdım.

Dedemin hayatta olduğu son yazdan kareler. O zaman bilmiyorduk. 184 vasat fotoğraf vardı çünkü 22 yaşındaydım ve nasıl kadrajlanacağını bilmiyordum, çünkü 2014'te telefon kameraları berbattı, çünkü sırf çekmek için çekiyordum. Hiçbiri "iyi" değil. Hepsi şimdi yeri doldurulamaz.

184'ünün hepsini tuttum.

Yılın geri kalanında AI'yı kullanma şeklimi değiştiren an buydu. AI bulanık olduklarında haklıydı. Teknik olarak düşük kalitede olduklarında haklıydı. Silinebilir olduklarında haksızdı, çünkü AI dedemi tanımıyordu.

O günden sonra kişisel bir kural ekledim: 5 yıldan eski fotoğraflar için asla yalnızca kaliteye göre toplu silme yapma. Eski bulanık fotoğraflar genellikle bir anın tek fotoğraflarıdır. Yeni bulanık fotoğraflar genellikle sadece kötü fotoğraflardır.

🔄 9. Ay: AI Beni Şaşırtmaya Başladı (İyi Anlamda)

Şubat 2026'ya geldiğimde bunu 8 aydır yapıyordum. AI desenlerimi öğrenmişti. Köpek fotoğraflarımı silmemi önermeyi bıraktı. Gün batımı fotoğraflarını hep tuttuğumu fark etti ve onları işaretlemeyi bıraktı. Benden istemediğim albümlere fotoğraflar koymaya başladı: "İtalya gezileri", "Yeğenim büyürken", "Pazar sabahı koşuları".

Bir pazar bana "Güldüğün anlardan fotoğrafların" başlıklı bir albüm gösterdi. 9 yıl boyunca altmış bir fotoğraf. Bunlara bakmayı hiç düşünmezdim. Çoğunu arkadaşlar ya da aile çekmişti. 2018'de başka herhangi bir yıldan daha çok güldüğümü fark ettim. Son zamanlarda yine daha çok güldüğümü fark ettim. Bir algoritmadan öğrenmek için tuhaf bir şeydi.

🏁 12. Ay: Son Hesap (Mayıs 2026)

Bugün, tam bir yıl sonra:

• 14.221 fotoğraf + 1.003 video
• 22 GB kullanılmış (87 GB'ydi, 65 GB kazanıldı)
• Yıl boyunca 38.626 fotoğraf silindi (orijinal kitaplığın %73'ü)
• Özlediğim fotoğraflar: 0 (adını koyabildiklerim)
• Harcanan zaman: yıl boyunca yaklaşık toplam 38 saat (günde yaklaşık 6 dakika)
• AI'nın otomatik oluşturup tuttuğum albümler: 31
• AI'nın silmemi önerdiği ama tuttuğum fotoğraflar: ~2.400 (çoğunlukla eski/duygusal)
• Sildiğim ve sonra pişman olduğum fotoğraflar: 0

🧠 Öğrendiklerim

1. Sahip olduğun kitaplık, kullandığın kitaplıktan büyük

52.847 fotoğrafım vardı. Aslında bunların belki 1.000'ine yılda bir baktım. Diğer 51.847'si telefonumda, iCloud faturamda ve garip bir şekilde kafamda yer kaplıyordu. Onları temizlemek anıları silmedi. Önemsediğim fotoğrafları bulmayı kolaylaştırdı.

2. AI bariz olanlarda harika; anlamlı olanlar için insan gerek

Çoğaltmalar, bulanıklıklar, ekran görüntüleri, fişler? AI sihirli değnek. Vefat etmiş sevdiklerinizin eski, düşük kaliteli fotoğrafları? AI tehlikeli. Ayrım 5 yıl civarında bir yerde. Yeni fotoğraflar: AI'ya güven. Eski fotoğraflar: kendine güven.

3. Korku, işin kendisinden büyük

10 yıl temizliğin korkusunu çektim. 6 dakikalık günlük oturumlara bölündüğünde gerçek temizlik neredeyse keyifliydi. Zor olan iş değildi — işe bakmaktı. AI ona bakmayı kolaylaştırdı çünkü her oturumun net, sınırlı bir kapsamı vardı.

4. AI bana kendimi öğretti

2021'de daha az güldüğümü asla bilemezdim. Annemin mutfağındaki masa örtüsü desenini fark etmezdim. Köpeğimin neredeyse her fotoğrafını aynı açıdan çektiğimi görmezdim. Verileri başka bir şey senin için düzenleyince desenler ortaya çıkıyor.

5. 11.418 çoğaltma bir şeyin işaretiydi

11.418 çoğaltma fotoğraf çektim çünkü beynimin bir yerinde birinin "o" olacağını düşündüm. Asla geri dönüp birini seçmedim. Sadece daha fazlasını çektim. AI'nın bunu yüzeye çıkarması, gerçek zamanlı olarak daha az fotoğraf çekmemi sağladı çünkü artık sonradan dönüp en iyiyi seçmeyeceğimi biliyorum. Şimdi seç, yoksa sonsuza dek dağınıklık.

🔁 Tekrar Yapar Mıyım?

Evet. Üç değişiklikle:

1. Yeni şeylerle değil, eski şeylerle başla. Geriye gittikçe silmeler zorlaşır. Önce kolay modern çoğaltmaları yapmak momentum oluşturur ama gerçek değer zor eski kararlarda yaşar.
2. "5 yıl kuralını" ilk gün belirle. AI'nın beş yıldan eski hiçbir şeyi toplu silmesine izin verme. Her birini kendin gözden geçir.
3. Bir sayıyı hedefleme. %73 silmeye karar vermemiştim. O sayı kendiliğinden ortaya çıktı. Onu hedeflemek beni kesmemem gereken şeyleri kesmeye götürürdü.

🛠️ Kullandıklarım

Cihaz üstü AI taraması (çoğaltmalar, bulanıklıklar, ekran görüntüleri, yüzler) için Tidy'yi kullandım. Tamamen telefonda çalışır, bulut yüklemesi yok; bazı fotoğraflar hassas olduğundan bu benim için önemliydi. 9-12. aylardaki otomatik albüm oluşturma, Tidy'nin içeriği nasıl kategorilere ayırdığının bir yan etkisiydi.

Yöntem şuydu:

• Boş anlarda günlük 5 dakikalık oturumlar
• Tek seferde tek kategori (çoğaltmalar, sonra bulanıklıklar, sonra ekran görüntüleri, sonra yıllara göre)
• Her zaman elle kaydırma, asla toplu silme yok
• 2 saniyeden fazla tereddüt ettiğim her şeyi tuttum

📝 Bitiş Düşüncesi

Bir yıl önce 52.847 fotoğrafım vardı ve hiçbir şey hissetmiyordum. Bugün 14.221 fotoğrafım var ve gerçek bir fotoğraf kitaplığım — gerçekten önemli anların gerçek bir koleksiyonu varmış gibi hissediyorum. Teknoloji katalizördü, ama gerçek şu: fotoğraflar baştan beri oradaydı. AI sadece onları görmeme yardım etti.

Eğer benim gibi yıllarca ertelediyseniz, tek tavsiyem: bu gece başlayın. Beş dakika. Bir kategori. Ne kadar iyi hissettireceğine şaşıracaksınız.